filmography filmography

Fryderyk Chopin. Romantyzm wygnańców

Year: 1999

production:
TVP Polska Senso Films Muzzik

screenplay:
Sartowa Maria

directed by:
Sartowa Maria


cast/actors:
Białkowski Tomasz, Weiss Izadora (Taniec), Rogulski Jerzy, Laborit Maria

producer:
Charriere Marylin, Lamy Angelique, Różycki Jacek, Rivaud Fabrice

camera:
Cichawa Tomasz, Creton Antonin, Chudzik Mieczysław

montage:
Tokarzewski Marek

sound:
Lipka Mark, Cerdan Yann,

music/composer:
Chopin Fryderyk

performers - PERSONS:
Osińska Ewa, Sartowa Maria, Laforêt Marc, Woś Joanna



Techical data: czas: 55'41"; taśma: kolor, PAL BM

Copy: Archiwum TVP - sygnatura: BM173970

Other: Redakcja: Małgorzata Jedynak-Pietkiewicz (TVP 2), Bruno Deloye (Muzzik - Francja)

Source of information: Baza danych Biblioteki i Ośrodka Informacji Filmowej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi; Archiwum TVP - Rekord: 205773



Fabularyzowana opowieść o życiu Fryderyka Chopina, rozgrywająca się na tle dramatycznej historii polskiej emigracji we Francji po 1830 roku. Autorka wykorzystała bogate materiały ikonograficzne i archiwalne oraz teksty źródłowe. Wiadomość o wybuchu powstania w Warszawie 29 listopada 1830 roku zastała 20-letniego wówczas Chopina w Wiedniu. Tam spędził pierwsze na obczyźnie święta Bożego Narodzenia. Po 10 miesiącach walk powstanie zostało brutalnie stłumione. Rozpoczęły się prześladowania i represje. Car unieważnił konstytucję Królestwa Warszawskiego, rozwiązał parlament i wojsko, zamknięto Uniwersytet Warszawski i Uniwersytet Wileński. Przywódców i żołnierzy powstania deportowano na Syberię, konfiskując ich majątki. Około 8 tysięcy Polaków wyruszyło na wygnanie. Większość z nich udała się do Francji.

Fryderyk Chopin przyjechał do Paryża pod koniec września 1831 roku. W niedługim czasie nawiązał kontakty z polską emigracją skupioną wokół Adama Czartoryskiego i jego Hotelu Lambert. Tam właśnie dawał Chopin swoje pierwsze paryskie koncerty. Wśród jego oczarowanych słuchaczy znaleźli się m.in. Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki i Zygmunt Krasiński, a na kolejnych koncertach sympatyzujący z polską emigracją H. Balzac, George Sand i E. Delacroix. Dwóch najwybitniejszych twórców wśród polskiej emigracji - Chopina i Mickiewicza - łączyły kontakty towarzyskie, jednak nigdy za sobą nie przepadali i nie rozumieli się. Kompozytora odstręczała wybuchowość i egzaltacja poety. Ten z kolei był oburzony, że Chopin z taką swobodą porusza się w świecie paryskich elit. Obaj cieszyli się wielkim zainteresowaniem i uwielbieniem nie tylko w środowisku polskiej emigracji. Obaj byli otoczeni gronem wielbicielek, lecz nie zaznali wiele szczęścia w miłości. W 1840 roku dzięki zabiegom księcia Adama Czartoryskiego otwarto katedrę języków i kultur słowiańskich w College de France. Pierwszym jej profesorem został Adam Mickiewicz. Jego pierwszej prelekcji słuchali m.in. Chopin, George Sand i Liszt - wywarła na nich wielkie wrażenie. Niestety, wykłady wieszcza zostały wkrótce zawieszone - zbyt wiele było w nich treści politycznych i patriotycznych. Tymczasem związek Chopina i George Sand rozpadł się. Kompozytor mocno podupadł na zdrowiu. Pragnął wyjechać z Paryża pełnego wspomnień i ogarniętego fermentem Wiosny Ludów. Przez kilka miesięcy koncertował w Anglii i Szkocji. Potem powrócił do Paryża. Zmarł w 1849 roku w otoczeniu przyjaciół i rodziny.

[źródło: www.tvp.com.pl]