Persons related to Chopin Persons related to Chopin

Maria Wodzińska

Maria Wodzińska

Maria Wodzińska

*7 I 1819 Warszawa, †7 XII 1896 Kłóbka

We are sorry but the following text is not available in the English language
 

Maria Anna Józefa Nepomucena Wodzińska herbu Jastrzębiec, córka Wincentego i Teresy znana jest głównie jako narzeczona Fryderyka Chopina i bohaterka utworów lirycznych Juliusza Słowackiego.

Według jej bratanka Antoniego, Maria miała się urodzić w Warszawie przy ul. Miodowej nr hip. 495. Bracia Marii przebywali przez rok na warszawskiej pensji u Mikołaja Chopina, co stało się początkiem długiej znajomości obu rodzin: m.in. w Paryżu Fryderyk utrzymywał przyjazne kontakty z Antonim. Po powstaniu listopadowym Wodzińscy mieszkali czasowo w Genewie, gdzie Maria poznała Słowackiego (1833) i wspólnie z nim i rodziną odbyła wyprawę w Alpy, co poeta uwiecznił w poemacie W Szwajcarii. Przez pewien czas Słowacki trwał w przekonaniu, że Maria „należy" do niego. Gdy Wodzińscy przenieśli się do Drezna, we IX 1835 odwiedził ich tam Chopin, wracający ze spotkania z rodzicami w Karlsbadzie. Znajomość z dzieciństwa zaowocowała narastającą sympatią. 22 IX w sztambuchu Marii wpisuje Chopin trzy początkowe takty Nokturnu Es-dur z op. 9; z drugiej strony kartki kreśli słowa: "soyer heureuse", zaś dwa dni później dedykuje jej rękopis Walca As-dur.

W czasie ponownego spotkania w VII-VIII 1836 w Marienbadzie i Dreźnie, 9 IX oświadczył się "o szarej godzinie" 17-letniej Marii i został (na życzenie jej matki potajemnie) przyjęty na okres próbny, pod warunkiem dbania o zdrowie. Fryderyk wpisał wówczas do sztambucha Marii pieśń Pierścień do słów S. Witwickiego, oraz dwie etiudy op. 25 (As-dur i f-moll), zaś Maria wykonała portret Fryderyka, uważany za jego najwierniejszą podobiznę. Do ponownego spotkania jednak nie doszło.

Wodzińscy wrócili do Warszawy, gdzie kilkakrotnie spotkali się z rodzicami Fryderyka, jednak temat planowanego małżeństwa był w rozmowach pomijany. Fryderyk wrócił do Paryża, gdzie poznał George Sand i Delfinę Potocką, o czym słuchy doszły do Wodzińskich. W rezultacie, pod pretekstem złego stanu zdrowia artysty, temat narzeczeństwa się zakończył. Rozczarowany Fryderyk listy od Wodzińskich związał i podpisał "moja biéda".

Maria wyszła wkrótce (24 VII 1841 Służewo) za Józefa hr. Skarbka z Osięcin, syna Fryderyka. Po kilku latach nieudanego i bezdzietnego związku, rozwiodła się z nim i wyszła (26 X 1848 Kłóbka) za Władysława Orpiszewskiego, dzierżawcę folwarku Wola Gzowska, należącego do jej byłego męża. Wodzińscy nie uznali tego wyboru i na parę lat zerwali stosunki z córką i zięciem. Wydaje się, że Maria znalazła swą prawdziwą miłość, a wypromowanie męża na poetę stało się jej niespełnionym marzeniem. Władysław pozostał tylko pięknym mężczyzną, mile widzianym salonowym gościem. Miała z nim syna Tadeusza Ludwika. Gdy w 1860 wystąpiły u męża objawy choroby płuc, małżonkowie na 20 lat przenoszą się do Włoch (Piza, Florencja). Po śmierci męża (20 V 1881 Florencja), Maria sprowadziła jego prochy do Kłóbki i zamieszkała tu u swojej siostrzenicy, Marii z Kościelskich Orpiszewskiej. W specjalnie dobudowanej części dworu wraz z owdowiałą siostrą Józefą prowadziła przez lata życie towarzysko-intelektualne.

Pod koniec życia wyznała swemu bratankowi, Antoniemu: "Wszyscy mniemają, żem powinna być dumna, że Słowacki i Chopin we mnie się kochali, a ja zawsze powtarzam, że z tego tylko dumna jestem, że taki człowiek jak mój mąż tak stale mnie kochał". Została pochowana w rodzinnym grobowcu w Kłóbce obok męża i syna.

Piotr Mysłakowski


Bibliografia 

K. Kotula, Maria z Wodzińskich Orpiszewska (1819-1896), życie i dzieło, Włocławek 2010.

 

Dedicated manuscripts:

Waltz in A flat major [Op. 69 No. 1] [Op. 69 No. 1]; Presentation autograph

By category: